Thursday, 24 January 2013

သတိသာထား အေမာင္က်ားတို႕





 
... ဒိသာပါေမာကၡ ဆရာၾကီးက တပည့္ေတြကို

ပညာစုံသင္ေပးျပီး သူတပည့္ေတြကို ေနရပ္ဌာေနကို ျပန္ခိုင္းလိုက္တယ္

အယ့္ဒီအခ်ိန္မွာ တပည့္တစ္ေယာက္ဟာ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာတယ္

ဒိသာပါေမကၡဆရာၾကီးဟာ တပည့္ျဖစ္သူကို ဘာအမႈကိစၥက်န္ခဲ့လို႕ ျပန္လာတာလည္း

ေမးျမန္းတဲ့အခါမွာ တပည့္ျဖစ္သူဟာ ဆရာၾကီးခင္ဗ်ာ အေမဆီကိုျပန္ေတာ့ အေမက

သားျဖစ္သူ ကြ်န္ေတာ့္ကို အသာတမႏၲာန္ မသင္ေပးလို႕ အယ့္ဒီပညာရပ္ က်န္ေသးတယ္

ဆရာထံမွာျပန္သြား သင္ယူပါဆိုျပီး ဆရာ့ထံျပန္လြတ္လိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

 
သားကို သားရဲ့ဆရာ ပညာကုန္ သင္ေပးတာမဟုတ္ဘူး တစ္ခုက်န္တာ

မိခင္ကသင္ၾကားေခ်ဆိုျပီး လြတ္လို႕လာရတာပါဆရာဆိုပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အေမျဖစ္သူက သားကို အိမ္ေထာင္မျပဳေစခ်င္သျဖင့္ မိန္းမတို႔၏ အျပစ္ကို


သိေစရန္ပရိယာယ္သုံးကာ အသာတမႏၲာန္ကို သင္ယူေစျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒါကို ဆရာကလည္း နားလည္ေတာ့ ေအးကြာ အယ့္ဒီပညာရပ္ မင္းကိုဆရာၾကီးသင္ေပးပါ့မယ္

ငါခိုင္းတာတေသြမတိမ္း လုပ္ရမယ္ လုပ္နိုင္ရင္ေတာ့ ကတိေပးပါဆို ကတိေတာင္းတယ္

တပည့္ကလက္ခံျပီး ကတိေပးလိုက္တယ္။ 


ဒီေန႕ကစလို႕မင္းငါတပည့္ေပမယ့္ ငါ့အေမအို အသက္ တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ရွိေသာအဖြားအိုကို ေခ်ဆုတ္လက္နယ္ျပဳစုပါ

ေရခ်ိဳးေပးပါ အေမြးနံသာလိမ္းက်ံေပးပါ အယ္လိုမ်ိဳးသူရဲ့ကိုယ္စား

လုပ္ေပးတိုင္းျပဳစုတိုင္းမွာ အဖြားအိုကို အသားေလးကျဖင့္ႏုညံ့လိုက္တာ

အဖြား ငယ္ငယ္က အသားေလးဆို ေတာ္ေတာ္လွပ ၀င္းစိုႏုညံ့ေနမွာေနာ္နဲ႕ေျပာခိုင္းတယ္။

အဖြားမ်က္လုံးေလးဟာျဖင့္လွပလိုက္တာ ငယ္ငယ္တုန္းကဆိုေသာက္ရႈးၾကယ္လို

၀င္းပရြန္းတင့္ ဖိတ္လက္ေနမွာေပါ့ေနာ္ အခုခ်ိန္ထိအဖြား မ်က္လုံးေလးဟာျဖင့္

အခုခ်ိန္ထိ ၀င္းပေနတုန္းပါပဲ ၀င္းလဲ့ေနတာပါပဲဆိုျပီး ေျပာေပးခိုင္းတယ္။ အဖြားရဲ့

အသံေလးဟာျဖင့္ဆိုရင္ ငယ္ငယ္တုန္းကဆို သိပ္သာယာမွာပဲေနာ္ စမ္းေရစီးသံလို

ခ်ိဳျမေနတယ္ အခုခ်ိန္အထိ အဖြားအသံဟာ ၾကည္လင္ေနတာေပါ့ေနာ္ ဆိုျပီး

အသားအေရ မ်က္လုံးမ်က္ဖန္ ကိုယ္လုံးမွအစ ခ်ီးမြန္းခန္း ဖြင့္ေပးေနရတယ္

ဆရာခိုင္းတဲ့အတိုင္း တပည့္ဟာ တေသြမတိမ္း လုပ္ေပးေျပာဆိုေနရတာ

အခ်ိန္ေလးရလာေတာ့ အဖြားအိုကို တဖန္ခ်စ္စကားေျပာဆိုခိုင္းတယ္ အဖြားအိုက

ျပန္ခ်စ္ခင္ဖက္တြယ္ စြဲလန္းျငိတြယ္လာတယ္။


 အယ့္ဒီအခ်ိန္မွာ ဒိသာပါေမာကၡၾကီးဟာသူအေမအိုၾကီးဟာျဖင့္ သက္ေစ့ 

ကံကုန္ခ်ိန္ေတာ့ေရာက္ေနျပီ ဆိုတာတြက္ခ်က္ၾကည့္ေတာ့ သိေနတယ္ ေနာက္တဖန္ 
ငါ့တပည့္ေရ မင္း ငါ့အေမအိုၾကီးကို

ဒီေန႕မွာငါ့ကိုသတ္ျပီး တူတူေပါင္းသင္းခ်င္တယ္ ဆရာၾကီးရွိေနလို႕ ေၾကာက္ရပါတယ္

အေမအိုၾကီးရဲ့ သား ဆရာၾကီးျဖစ္သူကို သတ္ေပးရင္ျဖင့္ တူတူေမွးစက္လို႕ ေပ်ာ္ပြဲ

ဆင္ႏြဲ လိုက္ခ်င္စမ္းလွပါဘိလို႕ေျပာျပီး လုပ္ေဆာင္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ အဖြားအိုကို

ဆရာၾကီးရဲ့ တပည့္က သူ႕ဆရာေျပာခိုင္းသည့္အတိုင္း ေျပာျပတဲ့အခါမွာ

ေအး အေမာင္ျဖစ္ေစ့ခ်င္တာ ျဖစ္ရမယ္ကြဲ႕ဆိုျပီး အဖြားအိုကေျပာတယ္ အေမာင္ေရ

စိတ္သာခ်ေတာ့ ဒီညေတာ့ ဒင္းကို အျပတ္ရွင္းေပးပါ့မယ္ကြယ္ အယ့္ဒီညမွာပဲ

သားျဖစ္သူ ဒိသာပါေမာကၡဆရာၾကီးဟာ သူအိပ္ရာကုတင္ထက္မွာ ေခါင္းအုံးေတြထား

ရသဖန္းသားတုံးကို မိမိ၏ ကိုယ္ပမာဏအတိုင္း ထုလုပ္ကာ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ဟန္

ေဆာင္လုပ္ျပီးထားေစတယ္ ျပီးမွ တံခါးအကြယ္ကေန

အသာေလးေခ်ာင္းၾကည့္ေနတယ္။ အယ့္အခ်ိန္မွာ အေမအိုၾကီးဟာ သူ႕သားေတာ့

အိပ္ေပ်ာ္ေနျပီဆိုျပီး တုန္ခ်ိခ်ိအဖြားအိုဟာ သတၱိေတြအျပည့္နဲ႕ ဓါးကိုကိုင္စြဲလို႕

သားျဖစ္သူကို ခုတ္သတ္လိုက္တာေပါ့ သူခုတ္လိုက္တာဟာ သားျဖစ္သူ

မဟုတ္ေလေတာ့ ေရသဖန္းသားတုံးဟာ ဒုတ္ဆိုျမည္တယ္ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ

သားျဖစ္သူဟာ ဒိသာပါေမာကၡဆရာၾကီးဟာ တံခါးအကြယ္မွထြက္ျပီး အေမ

ဘာလုပ္လိုက္တာလဲအေမရယ္ဆိုျပီး သူရဲ့ အေမအိုၾကီးကို အေနာက္နားမွေနျပီး

လွမ္းျပီးေမးလည္းေမးလိုက္ေရာ အေမအိုၾကီးဟာ တခါထဲထိပ္လန္႕ျပီး အသက္

ေသဆုံးသြားပါတယ္။

သူတပည့္ျဖစ္သူကို တပည့္ သင္သည္ ငါ့မိခင္အိုႀကီး၏ အျပစ္ကို သင္ကိုယ္တိုင္ျမင္၍

မိန္းမတို႔၏အျပစ္ အသာတမႏၲာန္ကို သင္ေပးလိုက္ပါျပီ ငါ့တပည့္

မင္းလည္း သိေလာက္ျပီမို႕ မင္းေနရပ္ျပန္ႏိုင္ပါျပီဆို ေျပာဆိုတယ္။

တပည့္ျဖစ္သူဟာဆရာၾကီးအေမရဲ့အသက္နဲ႕ရင္းျပီးသင္ခဲ့ရတာမို႕

ငိုေၾကြးလို႕ေတာင္းပန္ ကန္ေတာ့ရွာပါတယ္။

တပည့္ေရ မင္းမွတ္ထားေပါ့ကြာ

မိန္းမမ်ားသည္ ကာမဂုဏ္စိတ္၀င္လာလွ်င္ အသက္အရြယ္ကိုလည္း မဆင္ျခင္၊

ေက်းဇူးတရားကိုလည္း မေထာက္ထားဘဲ မိုက္မွားတတ္ၾကသည္။

ေလာက၌

မိန္းမတို႔သည္ ယုတ္မာေသာသေဘာရွိ၍ ဆင္းရဲ အမ်ဳိးမ်ဳိးကိုေပးတတ္ကုန္၏။

ကာမဂုဏ္ကို ပယ္ခြာမွ ခ်မ္းသာမႈကို ရႏိုင္မည္။

မိန္းမအတြက္ေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကို အနစ္မြန္းမခံသင့္ေၾကာင္း၊ ကိေလသာဟူသည္

ပုထုဇဥ္မွန္က ႀကီး ငယ္မဟူ မည္သူ႕သႏၲာန္မွာမဆို ျဖစ္တတ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊

ႀကိဳက္မရွက္၊ ငိုက္မရွက္၊ ငတ္မရွက္ ဟူေသာ မရွက္သုံးပါးကိုလည္းေကာင္း

မိန္းမေယာက်္ား၊ ျမင္ဖန္မ်ားေသာ္၊

ကြ်န္ပင္တမင့္၊ ျဖစ္လင့္ကစား၊

မိုးနတ္သားသုိ႔၊ ထင္မွားမယြင္း၊

တပ္မက္လ်ဥ္းခဲ့ ဟူေသာသေဘာကို ေျပာၿပီး ေနရင္းရပ္ဌာေနကို တပည့္ျဖစ္သူကိုျပန္လြတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ။



က်မ္းညႊန္း ။ ။ ခုဒၵကနိကာယ္ ဇာတ္အ႒ကထာ ဣတၳိ၀ဂ္၊ အသာတမႏၲဇာတ္။

ပလီပလာ တီတီတာတာ သာယာေသာစကားတို႕ကို ခုံမင္ႏွစ္သက္စြဲလန္း

ျငိတြယ္ေနၾကကုန္ေသာ ၾကီးငယ္မဟူ သတိခ်ပ္ေလာ အသိကပ္ေလာ

ငယ္စဥ္အခါက ဖတ္ခဲ့ဘူးေသာ ဇာတ္ေတာ္ေလးကို

စာေပခ်စ္ခင္သူ မိတ္ေဆြမ်ား အတြက္လက္ေဆာင္မြန္




မမေပးပို ့ပါတယ္

No comments:

Post a Comment