ထမင္းအိုးကဲြမွာမေၾကာက္တဲ႔သတင္းေထာက္။

ဒီေန႔မနက္ေစာေစာထကြန္ျပဴတာဖြင္႔လိုက္တာနဲ႔စိတ္မေကာင္းစရာ၊
Messageသတင္းစကားေတြ၊သတင္းနဲ႔ေဆာင္းပါးတခ်ိဳ႕မိတ္ေဆြတခ်ိဳ႕
ပို႔လိုက္တာဖတ္လိုက္ရတယ္။

အေမရိကန္အေျခစိုက္သတင္းဌာနတခုကလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေဟာင္းေတြ
အလုပ္ျဖဳတ္ခံရတဲ႔သတင္းပါ။
သူတို႕အထက္၊ဌာနအၾကီးအကဲနဲ႔အယ္ဒီတာတေယာက္ရဲ႔လက္ေအာက္ငယ္သားေတြ
အေပၚဖိနွိပ္တာ၊မတရားဘိုက်တာ၊မ်က္နွာလိုက္ဆက္ဆံတာ၊သတင္းသမားက်င္႔၀တ္နဲ႔
၀န္ထမ္းက်င္႔၀တ္ေဖာက္ျပားတာေတြကိုအထက္အရာရိွေတြဆီဦးေဆာင္
လက္မွတ္ထိုးတိုင္မိလို႕တဲ႔။
ဟိုး..အေစာကထဲကအဲဒီသတင္းဌာနကအယ္ဒီတာေတြရဲ႔မတရားမႈေတြ
နဲ႔ကိုယ္က်င္႔တရားေရာ၊သတင္းသမားက်င္႔၀တ္ေရာအပုတ္န႔ံထြက္ေနတဲ႔
အယ္ဒီတာတေယာက္အေၾကာင္းကိုအင္တာနက္သတင္းေတြကေနၾကားခဲ႔ရတယ္။
သက္ဆိုင္ရာအဖဲြ႔ေတြကလည္းစံုစမ္းစစ္ေဆးသတဲ႔။လူေျပာကလည္းမ်ား၊အျဖစ္အပ်က္မွာ
ပါ၀င္တဲ႔ဇာတ္ေကာင္ေတြ၊မ်က္ျမင္ေတြ၊ကာအိေျႏၵေရထိပါးခံရသူ၊ကာယကံရွင္ေတြနဲ႔ပါ
စစ္ေဆးစံုစမ္းတာဆိုေတာ႔အေရးယူမႈဟာထိထိေရာက္ေရာက္
ရိွလိမ္႕မယ္လို႕ထင္ခဲ႔တာေပါ့ေလ။အေမရိကန္နိုင္ငံဆိုတာကလည္း၊
ဒီမိုကေရစီေတြ၊လူ႕အခြင္႔အေရးေတြကိုကမၻာေပၚမွာအက်ယ္ဆံုးေအာ္ျပီး၊
က်ေနာ္တို႕လိုအာဏာရွင္စနစ္နဲ႔အုပ္ခ်ဳပ္မႈ
ေအာက္ကမလြတ္လပ္တဲ႔နိုင္ငံေတြကိုထိထိေရာက္ေရာက္ကူညီတဲ႔နိုင္ငံလည္းျဖစ္၊
အာဏာရွင္ေတြ၊မတရားမႈေတြကိုဦးေဆာင္တိုက္ေနတဲ႔နိုင္ငံလည္းျဖစ္သလို၊
လြတ္လပ္ပြင္႕လင္းတဲ႔သတင္းေတြကိုသတင္းဌာနေတြထူေထာင္ျပီး၀ါဒျဖန္႔ေနတာ
ဆိုေတာ့ေလးစားသလို၊အားလည္းကိုးခဲ႔တယ္။
အခုေတာ့ၾကားေနရတဲ႔သတင္းေတြကစိတ္မေကာင္းစရာေတြ။ကိုယ္ျမင္ေတြ႔လိုတဲ႔
စံခ်ိန္၊စံညႊန္းအတိုင္းမျဖစ္လာတာကို၀မ္းနည္းရံုမိကလဲြလို႕ဘာမွမတတ္နိုင္။
ကိုယ္လည္းအမွန္တရားလို႕ကိုယ္ျမင္တဲ႔အရာကိုဖက္တြယ္မိလို႔ဖယ္တြန္းခံရတာ
ေတြလည္းရိွခဲ႔တာပဲေလ။
တခ်ိဳ႔အမွန္တရားဆိုတာေတြကအျပားသေဘာ(နွစ္ဘက္ျမင္အမွန္္)ေတြလည္းရိွသလို၊
ကိုယ္ကေသြးထြက္ေအာင္မွန္တာေတြေျပာမိလို႕ရြာျပင္ထုတ္ခံရတဲ႔ဇာတ္လမ္းေတြ
လည္းရိွတာပဲေလ။အခုကိစၥေတြကေတာ့မွန္တာကိုဆတ္ဆတ္္ထိမခံလို႕
ရြာျပင္ထုတ္ခံရတာလားလို႕အေတြးပြားမိတယ္။
ျပည္တြင္းကိုအားျဖည္႔ဘို႕(ဘတ္ဂ်က္လိုအပ္ခ်က္အရ)ျပည္ပ၀န္ထမ္းအားကို
ေလွ်ာ႔ခ်မယ္ဆိုရင္လည္း၊ျပည္ပ၀န္ထမ္းအသစ္ျပန္ခန႔္ေနတာေတြကလည္းရိွေနျပန္ေတာ့
ဒါလည္းမဟုတ္ေသးဘူး၊အခုဟာက၀ါရင္႕သတင္းေထာက္၀န္ထမ္းေတြကိုအလုပ္ျဖဳတ္၊ရာထူးတိုးမေပးဘဲ၊သက္တမ္းနုတဲ႔၀န္ထမ္းကိုခုန္ေက်ာ္ျပီးအယ္ဒီတာရာထူးတိုး၊ယာယီအသစ္
ခန္႔ထားတဲ႔၀န္ထမ္းေတြအျမဲတမ္းရာထူးတိုးခန္႔ေနတာဆိုေတာ့..မဟုတ္မွလဲြေရာ
ျဖဳတ၊္ထုတ္၊သတ္အေရးယူမႈေတြမ်ားလားလို႕ေတြးမိတယ္။
ထုတ္ပစ္သူေတြကိုလည္းအထက္အၾကီးအကဲကအခုဘဲေခၚေျပာ၊အခုဘဲရံုးကနွင္ခ်လိုက္တာ၊
ကိုယ္႔ပစၥည္းေတြေတာင္အကုန္မသယ္နိုင္ဘဲကမန္းကတမ္္းဆင္းသြားရတာဆိုေတာ့….
ၾကားရနား၀မသက္သာဆိုသလို၊ နွစ္ရွည္လမ်ားဌာနအက်ိဳးသယ္္ပိုးခဲ႔ရတဲ႔မိမိတို႕သတင္းေထာက္ေတြရဲ႔(လူတေယာက္ရဲ႔)
ဂုဏ္သိကၡာကိုေတာင္မငဲ႕ကြက္တဲ႔လူယဥ္ေက်းေတြဆိုသူေတြရဲ႔
ရပ္တည္မႈေတြကိုလည္းၾသခ်မိပါရဲ႔။
ထားပါေတာ့..ဒါကသတင္းဌာနတခုကိုင္ဆဲြထားတဲ႔ရပ္တည္မႈနဲ႔ဆံုးျဖတ္တဲ႔
ဥပေဒလည္းျဖစ္နိုင္တယ္။
ရန္သူလိုသေဘာထားျပီးအျပတ္ေခ်မႈန္းတာလည္းျဖစ္နိုင္တယ္။
ဒီအေၾကာင္းေတြနိႈက္နိုႈက္ခ်ြတ္ခ်ြတ္သိရင္ေတာင္ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္းမေ၀ဖန္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
မတရားတာ၊တရားတာေတြလည္းမေျပာလိုေတာ့ဘူး။
ဒီေခတ္ကမတရားဘူးဆိုသူေတြလည္းထိတ္ဆံုးေရာက္ေအာင္ပဲြခံခ်င္ခံေနတာ။
တရားမွ်တဖို႕တိုက္ပဲြ၀င္ေနသူေတြကလည္းေျမာင္းထဲက်ျပီး၊
က်ဆံုးရင္က်ဆံုးေနတဲ႔ေခတ္။
ဒါဏ္ရာအနာတရေတြၾကီးမားေနတဲ႔ေခတ္။
ဒီေဆာင္းပါးမွာအဓိကေျပာခ်င္တာက….
သတင္းသမားသတၱိ၊သတင္းသမားရပ္တည္ခ်က္ပါ။
ျပီးေတာ့..ထမင္းအိုးကဲြမွာေၾကာက္တဲ႔သတင္းေထာက္နဲ႔..
ထမင္းအိုးကဲြမွာမေၾကာက္တဲ႔သတင္းေထာက္ေတြအေၾကာင္း..။
အားလံုးသိတဲ႔အတိုင္း..
က်ေနာ္တို႕ေခတ္သတင္းေထာက္အမ်ားစုဟာ၊
မတရားတာကိုမတရားဘူးလို႕ေျပာရဲသူေတြသိတ္ရွားလာတယ္။
(ေျပာရဲရင္လည္းခံရျပီသာမွတ္)
သတင္းအလုပ္ကိုထမင္းစားဘို႕အလုပ္တခုလိုလုပ္လာၾကတယ္။
သတင္းသမားဆိုတာထမင္းစားဘို႕လုပ္ရျပီဆိုကတည္းကမဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။
အမွန္တရားထက္ထမင္းအိုးပဲၾကည္႔ေနရေတာ့မွာေပါ့။
ေခတ္ကိုကထမင္းခ်က္္နဲ႔ထမင္းရွင္ေတာင္မကဲြျပားေတာ့တဲ႔ကာလကိုး။
“ဆင္းရဲမႈသည္တံခါးေပါက္က၀င္လာတဲ႔အခါ..
အမွန္တရားဟာျပဴတင္းေပါက္ကတိတ္တဆိတ္ထြက္သြားသည္”
ဆိုတဲ႔အဂၤလိပ္စကားပံုေလး..လိုေပါ့။
…………………………………….(သတင္းေထာက္ကိုညိဳ)
(ထမင္းစားဘို႕အလုပ္ေျပးရေတာ့မွာမို႕က်ေနာ္႔ေဆာင္းပါးကိုဒီေနရာမွာခနရပ္ထားအံုးမယ္ဗ်ာ၊
ညပိုင္းအလုပ္ကျပန္ေရာက္မွဆက္ေရးပါအံုးမယ္)