by Yannyein Thu on Monday, September 3, 2012 at 6:36pm ·
မုဆိုးက “ ငါ့ေသနတ္မွာက်ည္ဆံမရွိမွာကိုပဲ အၾကီးအက်ယ္ငါအစိုးရိမ္ၾကီးမိ” လို.ေျပာပါတယ္ ။ ထင္းေခြသူေျပာတာကေတာ့ “သစ္ပင္ေတြကိုေသခိုင္းမယ္.အစား ပုဆိန္ကိုငါသတ္လိုက္တယ္” တဲ့ ။ နွစ္ေယာက္စလံုးကေတာထဲမွာပါပဲ ----------
အယဴအဆတစ္ခုက (Hawk) ျဖစ္ေနျပီး ၊ က်န္တဲ့အယူအဆတစ္ခုက (Dove) ျဖစ္ေနသလား ---- ?????
ဖတ္ျပီးရင္ (ဒါမွမဟုတ္) နားေထာင္ျပီးရင္ အေတြးပြားစရာေပါ့ ---------------- ။
က်ည္ဆံနဲ.အၾကင္နာတရား ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမလဲနိုင္တဲ့လူ -----------
ပုဆိန္နဲ.သဘာ၀အလွတရား ျပီးေတာ့ စိမ္းလန္းေအးျမျခင္းတရားလဲနိုင္တဲ့သူ ---------
ေလာကၾကီးထဲကလူေတြအေၾကာင္းကို သိသာျမင္သာထင္ဟပ္ေစမယ္. ဒီကဗ်ာနွစ္ပုဒ္ကိုကၽြန္ေတာ္ေရြးထားမိပါတယ္ ။
ဒီကဗ်ာေတြကိုေရးသူနွစ္ဦးစလံုးကေတာ. ကၽြန္ေတာ္တို.လူ.အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာသက္ရွိထင္ရွား ့မရွိၾကေတာ့ပါဘူး -----
ဒါပမယ္. သူတို.နွစ္ဦးစလံုးကကၽြန္ေတာ္တို.တစ္ေတြကို ထာ၀ရ လႊမ္းမိုးထားနိုင္ဦးမယ္. “မုဆိုးပိုင္ရွင္ဆရာေခ်ာႏြယ္” နဲ.
“ထင္းေခြသူကိုဖန္တီးခဲ့တဲ့ဆရာ တာရာမင္းေ၀” ပါ ။ ဒါေၾကာင္.ဒီကေန. သူတို.ကိုကၽြန္ေတာ္ျပိဳင္တူလြမ္းဆြတ္ရင္း ------
မျငိမ္းခ်မ္းေသးတဲ့ ျမစ္ေတြရယ္ ၊ မျငိမ္းခ်မ္းေသးတဲ့ သစ္ပင္ေတြရဲ့ ဘ၀တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တို. သူတို.လို ဆက္ေရးေနၾကရဦးမယ္ မဟုတ္ပါလား -------------------------- ။ ။
ရန္ျငိမ္းသူ
မုဆိုး ထင္းေခြသူ
----------- ---------------
ပုစၦာမဟုတ္ဘဲ လူ , လူခ်င္းထိခိုက္သံကိုၾကားရမွမဟုတ္ပါဘူး
အေျဖေဖၚလို.ငါမရခဲ့ ၀တ္မွံဳကေလးရဲ့သြားသံလာသံကိုၾကားရတာလည္း
မုဆိုး ေမာင္းတစ္၀က္ေမာင္းတင္ထားျပီး ဘ၀ပဲ ------------------------
သားေကာင္ကိုငါရွာ အဲဒီေန.မွာမွ ငါကလည္း ထင္းရွာထြက္ခဲ့မိတယ္
ငါေတြ. ေနာက္ဆံုးေတာ့
ငါ ပစ္ခ်လိုက္တယ္ သစ္ပင္ေတြကိုေသခိုင္းရမယ္.အစား
ငါ့တစ္ကိုယ္လံုး ဒဏ္ရာေတြခ်ည္း နိုင္းခ်င္း ပုဆိန္ကိုငါသတ္လိုက္တယ္ ------------ ။ ။
နာနာက်င္က်င္အလွ ငါေတြ.
အၾကီးအက်ယ္ ငါ အစိုးရိမ္ၾကီးမိ (တာရာမင္းေ၀)
ငါ့ေသနတ္မွာ က်ည္ဆံမရွိမွာကိုပဲ ----- ။ ။
(ေမာင္ေခ်ာႏြယ္)
အယဴအဆတစ္ခုက (Hawk) ျဖစ္ေနျပီး ၊ က်န္တဲ့အယူအဆတစ္ခုက (Dove) ျဖစ္ေနသလား ---- ?????
ဖတ္ျပီးရင္ (ဒါမွမဟုတ္) နားေထာင္ျပီးရင္ အေတြးပြားစရာေပါ့ ---------------- ။
က်ည္ဆံနဲ.အၾကင္နာတရား ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမလဲနိုင္တဲ့လူ -----------
ပုဆိန္နဲ.သဘာ၀အလွတရား ျပီးေတာ့ စိမ္းလန္းေအးျမျခင္းတရားလဲနိုင္တဲ့သူ ---------
ေလာကၾကီးထဲကလူေတြအေၾကာင္းကို သိသာျမင္သာထင္ဟပ္ေစမယ္. ဒီကဗ်ာနွစ္ပုဒ္ကိုကၽြန္ေတာ္ေရြးထားမိပါတယ္ ။
ဒီကဗ်ာေတြကိုေရးသူနွစ္ဦးစလံုးကေတာ. ကၽြန္ေတာ္တို.လူ.အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာသက္ရွိထင္ရွား ့မရွိၾကေတာ့ပါဘူး -----
ဒါပမယ္. သူတို.နွစ္ဦးစလံုးကကၽြန္ေတာ္တို.တစ္ေတြကို ထာ၀ရ လႊမ္းမိုးထားနိုင္ဦးမယ္. “မုဆိုးပိုင္ရွင္ဆရာေခ်ာႏြယ္” နဲ.
“ထင္းေခြသူကိုဖန္တီးခဲ့တဲ့ဆရာ တာရာမင္းေ၀” ပါ ။ ဒါေၾကာင္.ဒီကေန. သူတို.ကိုကၽြန္ေတာ္ျပိဳင္တူလြမ္းဆြတ္ရင္း ------
မျငိမ္းခ်မ္းေသးတဲ့ ျမစ္ေတြရယ္ ၊ မျငိမ္းခ်မ္းေသးတဲ့ သစ္ပင္ေတြရဲ့ ဘ၀တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္တို. သူတို.လို ဆက္ေရးေနၾကရဦးမယ္ မဟုတ္ပါလား -------------------------- ။ ။
ရန္ျငိမ္းသူ
မုဆိုး ထင္းေခြသူ
----------- ---------------
ပုစၦာမဟုတ္ဘဲ လူ , လူခ်င္းထိခိုက္သံကိုၾကားရမွမဟုတ္ပါဘူး
အေျဖေဖၚလို.ငါမရခဲ့ ၀တ္မွံဳကေလးရဲ့သြားသံလာသံကိုၾကားရတာလည္း
မုဆိုး ေမာင္းတစ္၀က္ေမာင္းတင္ထားျပီး ဘ၀ပဲ ------------------------
သားေကာင္ကိုငါရွာ အဲဒီေန.မွာမွ ငါကလည္း ထင္းရွာထြက္ခဲ့မိတယ္
ငါေတြ. ေနာက္ဆံုးေတာ့
ငါ ပစ္ခ်လိုက္တယ္ သစ္ပင္ေတြကိုေသခိုင္းရမယ္.အစား
ငါ့တစ္ကိုယ္လံုး ဒဏ္ရာေတြခ်ည္း နိုင္းခ်င္း ပုဆိန္ကိုငါသတ္လိုက္တယ္ ------------ ။ ။
နာနာက်င္က်င္အလွ ငါေတြ.
အၾကီးအက်ယ္ ငါ အစိုးရိမ္ၾကီးမိ (တာရာမင္းေ၀)
ငါ့ေသနတ္မွာ က်ည္ဆံမရွိမွာကိုပဲ ----- ။ ။
(ေမာင္ေခ်ာႏြယ္)
No comments:
Post a Comment